close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • KARTA POLAKA

  •  

    Przepisy ogólne

     

     

    Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu Polskiego.

    Zgodnie z zapisami Ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2018 r. poz. 1272, 1669, z 2019 r. poz. 1095) (link do ustawy ze zmianami wprowadzonymi ustawą nowelizującą z dn. 16 maja 2019 r.), Karta Polaka może zostać przyznana osobie nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej polskiej, lub posiadającej status bezpaństwowca, która deklaruje przynależność do Narodu Polskiego oraz:

    1/ wykaże swój związek z polskością poprzez przynajmniej podstawową znajomość języka polskiego, który uważa za ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;

    2/ w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;

    3/ wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej,

    albo przedstawi zaświadczenie upoważnionej organizacji polskiej lub polonijnej (link do obwieszczenia Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 22.08.2016 r. w sprawie wykazu organizacji polskich lub polonijnych uprawnionych do wystawiania zaświadczeń potwierdzających aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej mniejszości narodowej (obwieszczenie zostanie znowelizowane nie później niż 14.01.2020 r.), potwierdzające aktywne zaangażowanie wnioskodawcy w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;

     

    4/ złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali repatriowani                 z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957 przez Polskę z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do jednego z państw będących stroną tych umów.

     

    Karta Polaka może zostać przyznana również osobie, której polskie pochodzenie zostało stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9.11.2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2018 r. poz. 609, 1669.) (link do ustawy) pod warunkiem wykazania się znajomością języka polskiego w stopniu przynajmniej podstawowym.

     

    Karta Polaka może być przyznana wyłącznie osobie nieposiadającej obywatelstwa polskiego albo zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

     

    Wnioskodawca o przyznanie Karty Polaka, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zobowiązany jest złożyć deklarację, że nie posiada obywatelstwa polskiego albo zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

     

     

    Karta Polaka nie oznacza nabycia obywatelstwa polskiego, ani nie jest dokumentem uprawniającym do przekraczania granicy lub osiedlania się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

     

    Wnioskodawca o wydanie Karty Polaka lub przedłużenie ważności Karty Polaka nie ponosi żadnych opłat z tym związanych, w tym opłat konsularnych.

     

     

    Osoby posiadające Kartę Polaka mogą ubiegać się o wydanie bezpłatnej wizy krajowej ( polskiej) – ważnej na rok z okresem pobytu 365 dni.

     

     

     

     

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: